มดกับจักจั่น

กลางฤดูร้อนที่แดดจ้า เจ้าจักจั่นเสียงใส เกาะอยู่บนกิ่งไม้ใหญ่แล้วร้องเพลงเสียงใสไปทั้งวัน เสียงของเขาดังก้องไปทั่วสวน

ข้างล่างนั้น เจ้ามดน้อย เดินเรียงแถวกับเพื่อน ๆ แบกเมล็ดข้าวทีละเมล็ดกลับไปเก็บไว้ในรัง ไม่ว่าแดดจะร้อนแค่ไหนก็ไม่เคยหยุดพัก

เจ้าจักจั่นเสียงใส มองลงมาแล้วถามว่า “ทำไมต้องทำงานหนักขนาดนั้นด้วยล่ะ ในเมื่ออาหารก็มีอยู่เต็มสวนไปหมด”

เจ้ามดน้อย เงยหน้าขึ้นตอบเบา ๆ ว่า “เพราะฤดูหนาวกำลังจะมาถึง แล้ววันนั้นจะไม่มีอะไรให้เก็บอีกเลย” แล้วก็ก้มลงทำงานต่อ

เมื่อลมหนาวพัดมา ใบไม้ร่วงจนเหลือแต่กิ่งเปล่า สวนที่เคยเขียวขจีก็ว่างเปล่าไปหมด เจ้าจักจั่นเสียงใส บินหาอาหารอยู่ทั้งวันแต่ไม่พบอะไรเลย

เจ้าจักจั่นเสียงใส เดินมาถึงหน้ารังด้วยความเหนื่อยอ่อน แล้วเห็น เจ้ามดน้อย กำลังแบ่งเมล็ดข้าวที่เก็บไว้ตลอดฤดูร้อนให้เพื่อน ๆ กิน เจ้ามดน้อย จึงยื่นเมล็ดข้าวให้หนึ่งเมล็ดพร้อมรอยยิ้ม